ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນຮ່າໂນ້ຍແມ່ນລະດູແຫ່ງບົດກະວີ.
ລະຫວ່າງຄວາມຮ້ອນອົບເອົ້າຂອງລະດູຮ້ອນ ແລະ ອາກາດໜາວເຢັນຂອງລະດູໜາວ, ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໄດ້ຄ່ອຍໆເຂົ້າມາຄືກັບສຽງດົນຕີທີ່ບໍ່ເຂົ້າກັນ ແຕ່ກັບກາຍເປັນຄວາມກົມກຽວ.
ມັນເປັນລະດູແຫ່ງຄວາມໂລແມນຕິກ ແລະ ຄວາມຄິດຮອດອະດີດທີ່ນັກຮ້ອງຫຼາຍສັດຕະວັດໄດ້ຂັບຮ້ອງ ແລະ ນັກກະວີຫຼາຍຄົນໄດ້ຂຽນໄວ້. ທັງເມືອງກາຍເປັນສີທອງທີ່ປາຍພູ່ກັນຂອງນັກແຕ້ມບໍ່ສາມາດບັນທຶກໄວ້ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.
ແຕ່ເດືອນກັນຍາຫາເດືອນທັນວາ, ຮ່າໂນ້ຍມີອາກາດແຫ້ງ ແລະ ເຢັນ, ອຸນຫະພູມຢູ່ລະຫວ່າງ 18 ຫາ 25°C ໂດຍມີຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຕໍ່າ. ລະດູການນີ້ແມ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຄວາມສົດຊື່ນຫຼັງຈາກລະດູມໍລະສຸມລະດູຮ້ອນ: ທ້ອງຟ້າແຈ່ມໃສກາຍເປັນສີຟ້າສົດໃສ, ບໍ່ມີເມກ, ເຮັດໃຫ້ພື້ນທີ່ສີຂຽວທີ່ເຕີບໃຫຍ່ໃນລະດູຝົນທີ່ອຸດົມສົມບູນ.
ຄວາມເບີກບານມ່ວນຊື່ນຂອງງານບຸນຕາມລະດູການ ລວມກັບຄວາມອົບອຸ່ນຂອງອາຫານຕາມລະດູການ ແມ່ນພຽງພໍທີ່ຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ມີການມາຢ້ຽມຢາມໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ. ເພີ່ມພູມສັນຖານສີທອງທີ່ງົດງາມ, ອາກາດສີທອງອົບອຸ່ນ, ແລະ ຜົນຜະລິດຂອງການເກັບກ່ຽວ ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນຮ່າໂນ້ຍຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສວຍງາມຄືບົດກະວີ.
ທຳມະຊາດຂອງຮ່າໂນ້ຍທີ່ງາມທີ່ສຸດສຳລັບການຖ່າຍຮູບ
ມີການເວົ້າເຖິງ “ໃບໄມ້ປ່ຽນສີໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ” ຫຼາຍໃນອາເມລິກາເໜືອ. ພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ, ທີ່ມີສີ່ລະດູແຕກຕ່າງຈາກພາກໃຕ້ເຂດຮ້ອນ, ແມ່ນໜຶ່ງໃນສະຖານທີ່ທີ່ດີທີ່ສຸດໃນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ທີ່ສະແດງສີສັນທີ່ສວຍງາມນັ້ນ.
ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແມ່ນເວລາທີ່ຮ່າໂນ້ຍງາມທີ່ສຸດສຳລັບການຖ່າຍຮູບ. ໝອກສີເທົາຂອງລະດູຝົນຈະຫາຍໄປ, ເຮັດໃຫ້ທ້ອງຟ້າເປັນສີຟ້າແຈ່ມໃສ ແລະ ປອດໂປ່ງ. ໃບໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ທີ່ລຽນຕາມຖະໜົນກວ້າງຂອງເມືອງເລີ່ມປ່ຽນເປັນສີແດງ, ສີເຫຼືອງ, ແລະ ສີນ້ຳຕານ. ດວງອາທິດມີສີສັນທີ່ສົດໃສເປັນພິເສດ, ເປັນແສງສີທອງສ່ອງຜ່ານງ່າໄມ້ສີແດງ. ດອກຫົວສວາ (alstonia scholaris) ທີ່ລະອຽດອ່ອນຈະເບັ່ງບານຈາກຕົ້ນໄມ້, ເຮັດໃຫ້ທົ່ວທຸກພື້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມຫວານ ແລະ ເປັນເອກະລັກທີ່ດຶງດູດຄວາມຄິດສ້າງສັນຂອງນັກສິລະປິນ ແລະ ນັກດົນຕີ.
ນັກຮຽນ ແລະ ຍິງສາວອອກມາໃນຊຸດອາວຢາຍ – ຊຸດພື້ນເມືອງຂອງຫວຽດນາມ ເພື່ອຊອກຫາສະຖານທີ່ທີ່ສວຍງາມທີ່ສຸດເພື່ອຖ່າຍຮູບ, ໃນຂະນະທີ່ພໍ່ຄ້າແມ່ຄ້າຂີ່ລົດຖີບຂາຍດອກເດຊີສີຂາວ ແລະ ສີເຫຼືອງສົດໃສ. ຝູງນາງແບບ, ຊ່າງພາບ, ແລະ ແມ່ຄ້າດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພູມສັນຖານ, ໂບຍບິນຢ່າງສົດໃສຜ່ານລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຄືກັບນົກເຂດຮ້ອນຫຼາຍໂຕ.
ງານບຸນກາງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນຮ່າໂນ້ຍ
ເຕັດຈຸງທູ ແມ່ນງານບຸນກາງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ບາງຄັ້ງກໍເອີ້ນວ່າງານບຸນເຂົ້າໜົມພະຈັນ ຫຼື ງານບຸນເດັກນ້ອຍ. ເດັກນ້ອຍຫວຽດນາມລໍຖ້າຕະຫຼອດລະດູຮ້ອນສຳລັບລະດູການຕີກອງ ແລະ ຟ້ອນມັງກອນ, ເຂົ້າໜົມຫວານ ແລະ ເພງ.
ທົ່ວປະເທດໃຊ້ເວລາຫຼາຍອາທິດໃນການຈັດງານບຸນ. ສັນຍານທໍາອິດແມ່ນການມາເຖິງຂອງຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຫຼິ້ນຊົ່ວຄາວ ແລະ ແຜງຂາຍໜ້າກາກສີສັນສົດໃສ ແລະ ໂຄມໄຟເຈ້ຍສີແດງ. ຄືກັບວ່າພາຍໃນຄືນດຽວ, ທຸກມຸມຂອງຮ່າໂນ້ຍກໍເປີດຮ້ານຂາຍເຂົ້າໜົມພະຈັນທີ່ຕົກແຕ່ງຢ່າງສວຍງາມດ້ວຍຮູບຊົງເລຂາຄະນິດ ພ້ອມດ້ວຍໄສ້ຫວານ ຫຼື ເຄັມທີ່ຫຼາກຫຼາຍບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ເຂົ້າໜົມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນມີຈຸດປະສົງເພື່ອຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຫຼື ແບ່ງປັນເປັນຕ່ອນນ້ອຍໆກັບໝູ່ເພື່ອນ ພ້ອມກັບຈອກຊາຮ້ອນຂະໜາດນ້ອຍ.
ກຸ່ມເດັກນ້ອຍທີ່ແຕ່ງກາຍຊຸດພິເສດໄດ້ຄອບຄອງເດີ່ນບ້ານ, ທາງຕັນ, ແລະ ມຸມຖະໜົນ, ຖືໂຄມໄຟສີແດງ. ສຽງກອງຈະເລີ່ມດັງຂຶ້ນຢ່າງໜ້າຢ້ານ, ເປັນສັນຍານການມາເຖິງຂອງນັກຟ້ອນສິງ. ຊຸດສິງໂຕຂະໜາດໃຫຍ່ປະກົດຂຶ້ນໃນຝູງຊົນ, ເຈ້ຍ ຫຼື ພູ່ ຫຼື ຜ້າທີ່ຢຽດຢູ່ເທິງໂຄງໄມ້ໄຜ່ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວໂດຍນັກກາຍະກຳທີ່ເຊື່ອງໄວ້. ການຟ້ອນສິງແມ່ນສະຫງ່າງາມ ແລະ ໜ້າຢ້ານເປັນບາງຄັ້ງ, ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຈິດວິນຍານ ແລະ ການກະໂດດທີ່ຊັດເຈນທີ່ຕິດຕາມສຽງກອງຄືກັບການສະກົດຈິດ. ຕົວລະຄອນຮອງ, ອົງເດຍ ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ເພີ່ມຄວາມຕະຫຼົກໃຫ້ກັບຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ.
ຄວນກິນຫຍັງໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນຮ່າໂນ້ຍ
ເນື່ອງຈາກບລັອກການທ່ອງທ່ຽວສ່ວນໃຫຍ່ຍັງຄົງແນະນຳອາຫານທົ່ວໄປເຊັ່ນ: ເຝີ ແລະ ເຂົ້າຜັດ, ນັກທ່ອງທ່ຽວຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ຮູ້ວ່າອາຫານໃນຮ່າໂນ້ຍ – ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນທົ່ວຫວຽດນາມ – ມີຕາມລະດູການແທ້ໆ. ເຂົ້າໜົມພະຈັນບໍ່ແມ່ນອາຫານພິເສດຕາມລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນພຽງຢ່າງດຽວ. ຍັງມີເມນູອາຫານລະດູໜາວທັງໝົດທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ເຄີຍຄົ້ນພົບ.
ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນຮ່າໂນ້ຍແມ່ນໝາຍເຖິງການສຸກຂອງໝາກສໍ້ (dracontomelon). ໝາກໄມ້ຊະນິດນີ້ເປັນທີ່ນິຍົມຫຼາຍຈົນຖືກແຊ່ແຂງ ຫຼື ເກັບຮັກສາໄວ້ໃນນ້ຳເຊື່ອມເພື່ອບໍລິໂພກຕະຫຼອດປີ, ແຕ່ມັນຈະກາຍເປັນໝາກໃຫຍ່ ແລະ ມີນ້ຳ, ຫວານກວ່າສົ້ມຫຼັງເດືອນກັນຍາ, ແລະ ເປືອກສີຂຽວຂອງມັນຈະປ່ຽນເປັນສີເຫຼືອງທອງເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າກັບໃບໄມ້ປ່ຽນສີໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. ມັນຖືກກິນສົດໆຈຸ່ມກັບເກືອ ແລະ ໝາກເຜັດ ຫຼື ນ້ຳຕານ ແລະ ໝາກເຜັດ, ຕົ້ມກັບຜັກບົ້ງເພື່ອເຮັດແກງສົ້ມ, ຫຼື, ທີ່ໂດ່ງດັງທີ່ສຸດ, ປຸງແຕ່ງເປັນເຄື່ອງດື່ມນ້ຳເຊື່ອມຫວານເພື່ອດື່ມຈາກຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງຕັ່ງພລາສຕິກຢູ່ຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຕາມແຄມທາງ, ແກະເມັດ ແລະ ເບິ່ງລະດູການຜ່ານໄປ.
ໂກມ (Cốm) – ເຊິ່ງຕ້ອງແຍກອອກຈາກ “ເກີມ” (cơm), ຄຳສັບສຳລັບເຂົ້າສຸກທຳມະດາ – ແມ່ນຄຳສັບສຳລັບເມັດເຂົ້າຂຽວທີ່ຖືກຄົ່ວດ້ວຍໄຟອ່ອນ ແລ້ວຕຳໃຫ້ແບນກາຍເປັນເມັດ ແລະ ເກັດທີ່ຫວານ, ມີລົດຊາດມັນ. ມັນຖືກກິນໃນຫຼາຍວິທີທີ່ໜ້າປະຫຼາດໃຈ: ກິນເປົ່າໆຫໍ່ດ້ວຍໃບບົວ, ອົບເປັນເຂົ້າໜົມເຄັກ, ປຸງແຕ່ງເປັນໄອສະກຣີມ, ເປັນເຄື່ອງປຸງກັບກ້ວຍ, ຕົ້ມເປັນແກງຫວານທີ່ເອີ້ນວ່າແຈ່…
ຫອຍແມ່ນອີກໜຶ່ງອາຫານທີ່ສາມາດປຸງແຕ່ງໄດ້ຫຼາຍເມນູ. ມັນມີຕະຫຼອດປີ, ແຕ່ມັນຈະອ້ວນ ແລະ ສົດທີ່ສຸດໃນຊ່ວງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ຈົນຮອດປີໃໝ່ຈັນທະຄະຕິ. ຕົ້ມ ຫຼື ຜັດ, ມັນເປັນອາຫານ “ເຍົາ” (nhậu) ທີ່ດີເລີດສຳລັບການດື່ມ ແລະ ກິນຫຼິ້ນກັບໝູ່ເພື່ອນ, ຫຼື ຊົດນ້ຳແກງເຝີຫອຍ (bún ốc) ຮ້ອນໆທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳຕົ້ມກະດູກໝູ ຫຼື ໄກ່.
ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ
ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແມ່ນລະດູເກັບກ່ຽວໃນພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ, ບ່ອນທີ່ປູກເຂົ້າຢູ່ຕາມເປີ້ນພູ, ແກະສະຫຼັກເປັນຂັ້ນໄດທີ່ສວຍງາມທີ່ໂຄ້ງອ້ອມຮອບເປີ້ນພູ. ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ, ຂັ້ນໄດເຫຼົ່ານີ້ຈະປ່ຽນເປັນສີເຫຼືອງ ແລະ ສີທອງ ແລະ ຢຽດອອກໄປສູ່ຂອບຟ້າໃນການປະສົມປະສານທີ່ແປກປະຫຼາດລະຫວ່າງຄວາມສະຫຼາດທາງດ້ານກະສິກຳຂອງມະນຸດ ແລະ ພູມສັນຖານທຳມະຊາດ.
ຊາປາ, ຮ່າຢາງ, ປູລວງ, ແລະ ເຢັນບາຍ ແມ່ນສາມໃນພາກພື້ນກະສິກຳທີ່ສວຍງາມທີ່ສຸດຂອງປະເທດ, ປູກຝັງໂດຍຊຸມຊົນຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍຫຼາຍຄົນຍັງນຸ່ງຖືຊຸດພື້ນເມືອງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ດຳລົງຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງຈາກກຸ່ມຊົນເຜົ່າກິນ (Kinh) ສ່ວນໃຫຍ່.
ຮ່າໂນ້ຍເປັນພື້ນຖານທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບການສຳຫຼວດພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມ. ນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ກ້າຫານເຊົ່າລົດຈັກຂັບຜ່ານເສັ້ນທາງພູດອຍທີ່ອັນຕະລາຍ ເພື່ອເບິ່ງປາກຂອງຍອດພູ ແລະ ຮ່ອມພູທີ່ເປີດອອກສູ່ແມ່ນ້ຳ, ນ້ຳຕົກຕາດ, ແລະ ທົ່ງນາທີ່ຫ່າງໄກ. ຈອງທົວຜ່ານພື້ນທີ່ເພື່ອສຳຜັດກັບລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໃນພາກເໜືອຂອງຫວຽດນາມຢ່າງປອດໄພ ພ້ອມກັບໄກ້ດ໌ທີ່ມີປະສົບການທີ່ສາມາດໃຫ້ຄວາມຮູ້ແກ່ແຂກຢ່າງຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດ, ກຸ່ມຊົນເຜົ່າ ແລະ ວັດທະນະທຳ, ແລະ ອາຫານພິເສດຂອງພາກພື້ນ.
